dichter bij huis (25)

‘Een hond gaat liggen waar hij wil.’ Dus net toen ik wat oude kranten en groenafval naar buiten wilde brengen vlijde Pleuntje zich op de mat. Daar wordt een mens flexibel van.

Die kap mag er binnenkort weer af – is om krabben aan een wondje te voorkomen.

AE4D1C10-16F6-4D69-9FFC-816324AF62E7

Naschrift:  gisteren zei ik aan tafel, dat nu Pleuntje er is ik goed begrijp waar de uitdrukking ‘Een hond gaat liggen waar hij wil’ vandaan komt. But I was wrong. Als ik de uitdrukking wil opzoeken op internet, kom ik vooral terecht bij het citaat van Cees Nooteboom uit Rituelen: ‘Herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil’. Dat citaat speelde ook door mijn hoofd bij het schrijven van het gedicht ‘Het geheugen een parkeerplaats’.  Maar de uitdrukking ‘Een hond gaat liggen waar hij wil’ blijkt dus niet echt zelfstandig te bestaan, leeft niet als oude volkswijsheid voort in de taal.

Herinneringen laten zich maar moeilijk ordenen. We kunnen soms opeens aan een voorval denken, waar we al tientallen jaren niet aan gedacht hebben. Bij de toekenning van De Prijs der Nederlandse Letteren in 2009 haalde de jury de beroemde zin van Nooteboom als volgt aan: ‘De derde, veel geciteerde zin in Rituelen vat het aforistisch samen: ‘Herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil’. Wat in het geheugen bewaard blijft is een ordeloze, chaotische massa van gebeurtenissen zonder verband die willekeurig kunnen opduiken maar die telkens te maken hebben met de concrete politieke en sociale geschiedenis.’

 

 

 

Advertisements