Within you without you – revisited

Naar aanleiding van mijn bericht op Facebook over mijn confrontatie met de bedrijfsarts ontving ik van een vriend een gedicht dat als volgt begint: ‘Zie je deze aardbei? Vraagt mijn teamleider / Ja zeg ik / dat is een rode aardbei / binnen ons bedrijf is die geel snauwt ze / binnen onze normen en waarden / is ie geel / en we beelden hem af als geel / wij nemen het rode woord / ook geen enkele keer hier / in de keel hier is een aardbei geel’. Hoewel mijn teamleider gelukkig niet te vergelijken is met die uit dit gedicht, was ik door het telefoongesprek dezelfde ochtend, waarin afspraken gemaakt werden over mijn re-integratie, behoorlijk van slag. Ik zocht mijn troost bij muziek, ‘Strawberry fields’, geïnspireerd door het gedicht. Een kleine trip in muziek, van het minder bekende Beatles-album ‘Magical Mystery Tour’.

Tot mijn verrassing klonk er ook een sitar tussen de aardbeien. Dus het volgende nummer werd ‘Within you without you’, waarin George Harrison helemaal los mocht gaan in zijn liefde voor Indiase muziek. Spotify had nóg een verrassing voor me: een recente Indiase herinterpretatie van dit nummer. Op YouTube is een korte impressie te zien. (arr. Johannes Marmén. O/Modernt’s first Album ‘White Light’ with Matthew Barley, Soumik Datta and Sukhwinder Singh).

Geweldige muziek. Tip: afspeellijst met eerst de Beatles, en daarna het O/Modernt Chamber Orchestra. Gegarandeerd ruim tien minuten heerlijke ontspanning.


Within you and without you – George Harrison

We were talking, about the space between us all
And the people, who hide themselves behind a wall of illusion
Never glimpse the truth, then it’s far too late when they pass away

We were talking, about the love we all could share
When we find it, to try our best to hold it there, with our love
With our love we could save the world, if they only knew

Try to realize it’s all within yourself, no-one else can make you change
And to see you’re really only very small
And life flows on within you and without you

Advertenties

Bedrijfsarts-logica

“Kent u het hoofdkantoor van de KLM? Wanneer je het gebouw nadert, zie je een klein huisje. Daarin zit iemand, die de slagboom bedient. Die hoeft alleen af en toe op een knop te drukken. Dat zou u ook kunnen.”

Bedrijfsarts, in ‘gesprek’ d.d. februari 2019. Zij licht spontaan toe, dat ik hoe dan ook arbeidsgeschikt ben. Dat ze deze universitair geschoolde medewerker en passant diep beledigt, is waarschijnlijk mooi meegenomen.

“Wanneer u niet aan de beademing ligt of in een zorginstelling bent opgenomen, beschikt u over benutbare mogelijkheden.” Deze laatste is een van haar favorieten, die ik in hetzelfde ‘gesprek’ voor de zoveelste keer mocht aanhoren. Dat geldt ook voor “U heeft zich vanochtend toch ook aangekleed? En u bent hier naartoe gekomen? Dan beschikt u over benutbare mogelijkheden.”

Met met dat laatste voorbeeld schroeft zij de duimschroeven nog wat verder aan. Prisoners dilemma. Wanneer ik niet op het spreekuur kom, volgen er sancties. Wanneer ik wel kom, krijg ik dit soort platitudes om de oren.

Ook met het schrijven van dit bericht ben ik in de val getrapt. Geeft dat niet bij uitstek aan, dat  ik arbeidsgeschikt ben? De realiteit is, dat ik te moe ben om op te staan, en af en toe een zinnetje inspreek op mijn telefoon.

____

#machtsmisbruik   #mishandeling   #minachting

Zelfs Google -en die weet alles over mij- twijfelt aan mijn aarbeidsgeschikheid.

617F6B13-8F86-4E05-80BC-BC3EF4FBFD79

 

De Messias – Julian Winter

Mijn hart maakte een sprongetje
toen de Messias aanbelde.
Hij paste niet door de brievenbus.

De bezorger scheurde het pakketje open
en keek enigszins vertwijfeld naar boven.
‘Het is een boek!’

De Messias

In 2015 publiceerden Esther Jansma en Wiljan Van Den Akker onder pseudoniem de roman “De Messias”. Toen de uitgever de laatste exemplaren van de tweede druk in de uitverkoop moest doen, hebben zij zelf het hele restant opgekocht, om uit de delen onder vrienden en Facebookvrienden. Een royaal gebaar. De enige voorwaarde was, om na lezing een berichtje over het boek op Facebook te zetten.

Hoe begin ik een weblog

Intro: berichten of pagina’s

Oorspronkelijk bestaat een weblog uit berichten. Het ontwerp van de weblog (= blog) laat dan meestal de laatste berichten in de rechterkolom zien. Je kunt in WordPress echter ook pagina’s aanmaken. Die verschijnen niet in de kolom. Veel bloggers hebben naast hun dagelijkse of wekelijkse berichten ook een aantal vaste pagina’s, bijvoorbeeld met een korte achtergrond van de blogger, een verantwoording, leestips (reclame voor boeken of voor andere websites of blogs) of een contactformulier. Pagina’s verschijnen standaard op een rijtje onder de titel van de website.

Toen ik mijn eigen website overzette naar WordPress gebruikte ik in eerste instantie berichten. Gelukkig werd ik hier tijdig door een Belgische dichtvriend op aangesproken, nu bestaat mijn website eenlegetafel.nl volledig uit pagina’s. Een probleem hierbij is, dat de pagina’s nog wel door de lezer gevonden moeten kunnen worden. Berichten verschijnen zoals gezegd automatisch in een kolom, maar voor pagina’s geldt dat niet. Als je een paar pagina’s hebt, kunnen die automatisch in een menu worden weergegeven. Maar als er heel veel pagina’s zijn, zoals op mijn poëzie website, kun je dat opvangen door zelf overzichtspagina’s te maken.

Gratis of betaald

Wanneer je voor het eerst een website c.q. weblog in de lucht wilt brengen, ligt het het meest voor de hand om te kiezen voor een gratis thema bij WordPress. Het kost namelijk veel extra moeite om zelf een provider te vinden, daarbij zijn ook technische handelingen nodig die ik bijvoorbeeld zelf niet beheers. Een vriend heeft dat voor mij gedaan bij eenlegetafel.nl, in de opstartfase hebben daar heel wat uurtjes werk in gezeten. Momenteel heeft hij hier nauwelijks meer omkijken naar, terwijl ik naar hartenlust zelf inhoud (content, in bloggersjargon) kan toevoegen.

https://eenlegebladzij.wordpress.com/ is mijn gratis blog, waar ik af en toe nog wat foto’s en wederwaardigheden op plaats. Gratis weblogs zijn te herkennen aan de uitgang wordpress.com  Op gratis weblogs kunnen advertenties verschijnen. Je kunt dit afkopen bij wordpress.com, waarbij ook het stukje WordPress uit het adres verdwijnt. Dit is erg aantrekkelijk, omdat WordPress je verder al het werk uit handen neemt. Voor € 4,- per maand, dus voor minder dan € 50,- per jaar heb je een mooie naam en ben je de advertenties kwijt. Wanneer je zelf een provider zoekt en WordPress installeert op de server aldaar kun je beduidend goedkoper uit zijn.

Gebruikersvriendelijk, voor blogger en lezer

WordPress is niet alleen veel makkelijker te hanteren dan ouderwetse html-websites. Een belangrijke eigenschap is, dat een website die met WordPress gemaakt is meestal responsief is. De weergave van de website past zich aan aan het scherm waarop je leest: computer, tablet of telefoon. Wanneer je een oude html-website op je telefoon leest krijg je veelal erg kleine letters en plaatjes te zien. Bij een moderne, responsieve website krijg je op een kleiner scherm gewoon minder te zien, zodat wat je te zien krijgt goed leesbaar blijft. Het gaat daarbij niet alleen om lettergrootte maar ook bijvoorbeeld om uitklapmenu’s.

Veel websitegebruikers van het eerste uur hebben nu last van de wet van de remmende voorsprong. Hun websites zien er veel minder mooi uit dan van mensen die pas kort geleden, in het WordPress-tijdperk, een site hebben gebouwd. Voor mij gold dat ook, maar doordat ik me voor mijn werkzaamheden bij Meander in WordPress moest verdiepen, ben ik zelf nu ook helemaal om. Het verschil tussen mijn oude en nieuwe website is goed te zien, omdat mijn oude website nog wel meegenomen is als archief.

Vormgeving en thema’s

Er zijn heel veel gratis thema’s op wordpress.com beschikbaar. Meestal hebben thema’s ook een kopafbeelding. Deze staat bovenaan, en is doorgaans hetzelfde in elke bericht en op elke pagina. Dat maakt je blog direct herkenbaar. Persoonlijk vind ik het nogal storend: je geeft al een groot deel van je scherm weg. Zonder kopafbeelding is meer zichtbaar van je bericht, en prikkel je de lezer meer om een bepaald bericht wel of niet te gaan lezen. Echter, niet in alle thema’s kun je de kopafbeelding uitzetten. Voor mij was dat een belangrijk criterium bij de themakeuze.

Hieronder laat ik ter illustratie van bovenstaand verhaal een aantal voorbeelden zien van websites en blogs (vooral van dichters). Maar eerst een plaatje waarin de vormgeving en de keuzemogelijkheden van een weblog worden toegelicht.

lesje wordpress 1a

Voorbeelden van lay-out

Allereerst nog een voorbeeld van een html website.

En een voorbeeld van een gratis website bij de KPN, wat o.a. in het adres zichtbaar is. (Deze website pas tegen redelijk aan aan het medium waarop je leest, maar je kunt niet inzoomen)

Wanneer je berichten plaatst, laat WordPress de laatste berichten in een kolom laten zien. Dat kan ook in de vorm van een blogarchief. (Deze website is niet heel telefoon vriendelijk)

Of in een mengvorm: de laatste zes berichten en een archief per maand.

Deze dichter heeft voor een kalenderweergave gekozen: achter alle rode getallen gaat een bericht schuil.

Er zijn ook bloggers die alles simpelweg onder elkaar zetten.

Deze dichter gebruikt wel een kopafbeelding

Ook dit koor gebruikt een kopafbeelding op de website. Mooi, maar de pagina’s lijken hierdoor wel erg op elkaar.

Het is ook mogelijk, om een wisselende kopafbeelding in te stellen.

Naast een kopafbeelding kun je in WordPress ook een achtergrond instellen. Een rustig kleurtje, zoals op de bladzij die je nu leest, of een achtergrond met veel informatie.

De website van deze poëzieleesgroep oogt bijzonder rustig, het menu is mooi getrapt, en dringt zich niet op. Alle aandacht gaat daardoor uit naar de analyse die je wilt lezen. 

Websites over beeldende kunst

WordPress maakt het ook heel eenvoudig om meer visueel ingestelde websites te creëren.

Deze dichter is ook fotograaf. Op zijn website gebruikt hij nauwelijks woorden.

Deze blog over ikonen maakt gebruik van een heel eenvoudig maar doeltreffend ontwerp.

Deze fotografiewebsite is gebouwd met Adobe Portfolio. Minder eenvoudig om mee te werken, maar wel heel gaaf in presentatie en functionaliteit.

 

Dicteer-variaties

Vraagment3

Mijn volgende recensie is een buitenbeentje. Na twee recensies over bundels met sonnetten, die op 7 en 14 januari op de website van Meander te lezen zullen zijn, nu een kinderboek. Erg leuk. Alleen vast een vraagje aan Siri: als mijn iPad dicteerfunctie de verbetering ‘fragment’ voorstelt, waarom schrijf je dan ‘vraagment’ op? Dat woord bestaat niet eens!

Nog eentje: het is duidelijk, ook grammaticaal, dat je “naar hartenlust inhoud kan toevoegen”, en dat ‘hartenlust’ en ‘inhoud’ dan twee losse woorden zijn. Dat weet het mannetje van de spellingscontrole blijkbaar ook. Of toch niet?

dicteren hartenlust

 

Vivaldi als singer-songwriter

De aria ‘Cum Dederit’ van Antonio Vivaldi is één van de mooiste aria’s uit de Italiaanse barok. In de film King of the Belgians wordt de aria twee keer gespeeld, eerst alleen de instrumentale intro, later in de film een langer fragment met zang. Dit laatste in een bijna gedroomde scène, waarin het vijftal op zee is beland en een soort absolute vrijheid ervaart.

De uitvoering in de film is van Sandrine Piau, begeleid door het Budapest Symphony Orchestra o.l.v. Armand Amar. Op Spotify is het vrij eenvoudig verschillende versies na elkaar af te spelen. Ik kende de uitvoering door Philippe Jaroussky al langer van een cd. Ook de wat gedragen uitvoering van Andreas Scholl mag er zijn. De uitvoering voor sopraan en elektrische gitaar liet ik als aanhanger van authentieke uitvoeringen even voor wat hij was. Tot ik een paar dagen later toch nieuwsgierig werd.


Nora Fischer zocht voor deze uitvoering contact met gitarist Marnix Dorrestein. Ze zingt loepzuiver, en benadert het nummer met een frisse blik, soms bijna als een hedendaagse popsong. Dorrestein tovert de begeleiding van Vivaldi zo schitterend uit zijn elektrische gitaar, dat de vraag ‘hoe heeft deze muziek in die tijd geklonken’ volstrekt irrelevant geworden is. Vivaldi raakte zijn toeschouwers met voor die tijd hoogst moderne muziek. Nora Fischer en Marnix Dorrestein hebben die geraaktheid op briljante wijze vertaald naar de 21e eeuw. Op de cd komt dit overigens beter tot zijn recht dan op onderstaande opname (live in Paradiso), die ook op de website van Nora Fischer te vinden is.

In onderstaand interview benadrukt Marnix Dorrestein het tijdloze dat sommige muziek heeft.

De trailer van de official website van Nora Fischer geeft fragmenten van andere songs, en een korte achtergrond van dit bijzondere project.

Het jachtseizoen is weer geopend

Kauwtje aan pindaslinger

Vlak voor de eerste vorst van deze winter is het vogelhuisje weer in gereedheid gebracht. Het bericht gaat als een lopend vuurtje door de wijk. Mussen, mezen, kauwtjes: ze geven allemaal acte de présence. Merkwaardig, dat we juist bij de grootste van deze drie een verkleinwoord nodig hebben. ‘Kauwen’ klinkt onprettig, en roept eerder een associatie op met het wegwerken van een boterham dan met deze vogel.

Kauwtje op schutting

Natuurlijk hoop ik dit jaar op de terugkeer van het spechtenpaar. Maar als zo’n kauwtje er goed voor gaat zitten, mag hij er ook wezen. De veertjes op z’n hals, de vijf tinten grijs…